คำนวณ รวม แท้จริง มูลค่า หุ้น ตัวเลือก

มูลค่าที่แท้จริงการลดลงของมูลค่าที่แท้จริงผู้ลงทุนที่ติดตามการวิเคราะห์ขั้นพื้นฐานมักจะมองทั้งด้านคุณภาพ (รูปแบบธุรกิจการกำกับดูแลและปัจจัยด้านตลาดเป้าหมาย) และด้านปริมาณ (อัตราส่วนและการวิเคราะห์งบการเงิน) ของธุรกิจเพื่อดูว่าธุรกิจปัจจุบันไม่เป็นที่นิยม กับตลาดและเป็นจริงมูลค่ามากกว่าการประเมินมูลค่าปัจจุบันของ แบบจำลองกระแสเงินสดที่ลดลงเป็นวิธีการประเมินค่าที่ใช้กันโดยทั่วไปซึ่งใช้ในการกำหนดมูลค่าที่แท้จริงของ บริษัท รูปแบบของกระแสเงินสดที่ลดลงพิจารณาจากกระแสเงินสดอิสระและต้นทุนทางการเงินถัวเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักซึ่งคิดเป็นมูลค่าตามเวลาของเงิน มูลค่าที่แท้จริงของตัวเลือกมูลค่าที่แท้จริงของตัวเลือกการเรียกคือความแตกต่างระหว่างราคาหุ้นอ้างอิงกับราคาการประท้วง ตรงกันข้ามค่าที่แท้จริงสำหรับตัวเลือกการขายคือความแตกต่างระหว่างราคาการประท้วงกับราคาหุ้นอ้างอิง ในกรณีของการวางและการโทรหากค่าความแตกต่างเป็นค่าลบค่าที่แท้จริงจะได้รับเป็นศูนย์ ค่าที่แท้จริงและค่าภายนอกรวมกันเพื่อสร้างมูลค่ารวมของราคาเสนอซื้อ ค่าภายนอกหรือค่าเวลาคำนึงถึงปัจจัยภายนอกที่มีผลต่อราคาตัวเลือกเช่นความผันผวนโดยนัยและค่าเวลา มูลค่าที่แท้จริงของตัวเลือกตัวอย่างมูลค่าที่แท้จริงของตัวเลือกคือส่วนที่เป็นเงินในตัวเลือกพรีเมียม ตัวอย่างเช่นถ้าราคาเสนอราคาการโทรเข้ามาที่ 15 และราคาหุ้นในตลาดอยู่ที่ 25 จากนั้นมูลค่าที่แท้จริงของตัวเลือกการโทรคือ 10 หรือ 25-15 ถ้าสมมติว่ามีการซื้อตัวเลือก 12 ดังนั้นค่าภายนอกคือ 2 หรือ 12-10 ตัวเลือกโดยปกติจะไม่น้อยกว่าที่ผู้ถือตัวเลือกจะได้รับหากมีการใช้ตัวเลือกนี้ ในทางกลับกันสมมติว่านักลงทุนซื้อตัวเลือกการขายโดยมีราคาการประท้วงเป็น 20 สำหรับ 5 เมื่อหุ้นอ้างอิงซื้อขาย ณ วันที่ 16 ดังนั้นมูลค่าที่แท้จริงของตัวเลือกการขายคือ 4 หรือ 20-16 และด้านนอก มูลค่าคือ 1 หรือ 5 - 4 สมมติว่าแทนที่จะซื้อตัวเลือกการขายพร้อมราคาการประท้วงเป็น 20 นักลงทุนจะซื้อตัวเลือกการขายโดยมีราคาการประท้วง 15 เซนต์ต่อ 50 เซ็นต์เมื่อหุ้นอ้างอิงซื้อขาย ณ เวลา 16. ดังนั้น , ค่าที่แท้จริงจะเป็น 0 เพราะตัวเลือกจะออกจากเงิน อย่างไรก็ตามตัวเลือกนี้ยังมีมูลค่าซึ่งมาจากค่าภายนอกซึ่งมีมูลค่า 50 เซ็นต์การคำนวณมูลค่าทางเลือกสต็อควิธีหาค่าตัวเลือกหุ้นของพนักงานของคุณ การรู้คุณค่าของตัวเลือกหุ้นของคุณจะช่วยให้คุณประเมินแพคเกจค่าตอบแทนและตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีจัดการกับตัวเลือกหุ้นของคุณ การทำความเข้าใจเกี่ยวกับมูลค่าทางเลือกตามที่อธิบายไว้อย่างละเอียดมากขึ้นในหนังสือของเราพิจารณาตัวเลือกของคุณ มูลค่าตัวเลือกหุ้นมีสององค์ประกอบ ส่วนหนึ่งเรียกว่าค่าที่แท้จริง วัดกำไรจากกระดาษ (ถ้ามี) ที่สร้างขึ้นในขณะที่เรากำหนดมูลค่า ตัวอย่างเช่นถ้าตัวเลือกของคุณให้สิทธิ์ในการซื้อหุ้นที่ 10 บาทต่อหุ้นและหุ้นซื้อขายที่ 12 ตัวเลือกของคุณมีมูลค่าที่แท้จริงอยู่ที่ 2 บาทต่อหุ้น ตัวเลือกนี้มีมูลค่าเพิ่มขึ้นจากศักยภาพในการสร้างผลกำไรมากขึ้นหากคุณยังมีตัวเลือกอยู่ ส่วนนี้ของค่าขึ้นอยู่กับระยะเวลาจนกว่าตัวเลือกจะหมดอายุ (ในหมู่ปัจจัยอื่น ๆ ) ดังนั้นจึงเรียกว่าค่าเวลาของตัวเลือก มูลค่าของตัวเลือกหุ้นคือผลรวมของค่าที่แท้จริงและค่าเวลาของมัน สิ่งสำคัญที่ต้องทำความเข้าใจว่าค่าตัวเลือกไม่ใช่คำทำนายหรือแม้กระทั่งการคาดการณ์ว่าจะเป็นผลมาจากการเลือกตัวเลือกต่อไป ตัวเลือกของคุณอาจมีมูลค่า 5 บาทต่อหุ้น แต่จะทำกำไรได้ 25 บาทต่อหุ้นหรือไม่มีผลกำไรเลย ค่าตัวเลือกเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์ แต่จะไม่ทำนายอนาคต วัตถุประสงค์และอัตนัยคุณค่าในทางทฤษฎีเราสามารถกำหนดค่าตัวเลือกได้โดยใช้สูตรหรือขั้นตอนที่ซับซ้อน ในทางปฏิบัติค่าที่สำคัญสำหรับผู้ที่ถือตัวเลือกหุ้นของพนักงานเป็นตัวเลือกของตัวเลือก: ค่าของตัวเลือกให้กับคุณ Thats ทำไมฉันขอแนะนำวิธีการแบบง่ายเมื่อพิจารณามูลค่าของตัวเลือกหุ้นของพนักงาน สำหรับสิ่งหนึ่งถ้าวันหมดอายุของตัวเลือกของคุณเป็นเวลานานกว่าห้าปีไปฉันจะกำหนดค่าเป็นถ้าหมดอายุในห้าปี โอกาสที่ดีงามที่คุณไม่ได้รับประโยชน์อย่างเต็มที่ในระยะเวลานาน นอกจากนี้ฉันละเว้นค่าเพิ่มใด ๆ ที่ผลิตโดยความผันผวนสูง Thats วิธีการวัดเท่าไหร่หุ้น zigzags ขึ้นและลง ในทางทฤษฎีความผันผวนที่สูงขึ้นหมายถึงค่าตัวเลือกที่สูงขึ้น แต่ในทางปฏิบัติคุณจะเสี่ยงและเป็นปัจจัยลบที่จะยกเลิกมูลค่าที่สูงขึ้นในความคิดของฉัน เพื่อวัตถุประสงค์ในการวางแผนฉันมักจะกำหนดมูลค่าของตัวเลือกหุ้นของพนักงานราวกับว่าหุ้นมีความผันผวนปานกลางแม้ว่าความผันผวนที่เกิดขึ้นจริงก่อให้เกิดค่าทางทฤษฎีที่สูงขึ้น ทางลัดการประเมินค่าข้อสังเกตเหล่านี้เกี่ยวกับค่าอัตนัยช่วยให้เราสามารถใช้ทางลัดบางอย่างได้ วิธีที่ง่ายที่สุดคือตัวเลือกใหม่ที่มีอายุการใช้งาน 5 ปีหรือมากกว่า ตัวเลือกไม่ได้มีค่าที่แท้จริง แต่เนื่องจากราคาการใช้สิทธิเท่ากับมูลค่าตลาดของหุ้น ถ้าเราไม่สนใจเวลาเพิ่มเติมเกินห้าปีและยังละเว้นค่าความผันผวนสูงตัวเลือกที่ออกใหม่มักจะมีค่าใกล้เคียงกับ 30 ของมูลค่าของหุ้น ตัวอย่าง: คุณได้รับเลือกให้ซื้อหุ้น 800 หุ้นที่ราคา 25 บาทต่อหุ้น มูลค่ารวมของหุ้นคือ 20,000 ดังนั้นค่าตัวเลือกประมาณ 6,000 โปรดจำไว้ว่ามูลค่าทางทฤษฎีของตัวเลือกอาจสูงกว่าเล็กน้อย แต่ 6,000 เป็นตัวเลขที่เหมาะสมสำหรับมูลค่าของตัวเลือกให้กับคุณ หาก youve ถือตัวเลือกของคุณในขณะที่และราคาหุ้นได้ขึ้นไปคุณต้องมีวิธีการที่ซับซ้อนมากขึ้นเล็กน้อยในการกำหนดค่าตัวเลือก สูตร quotofficialquot เป็นจริงเหลือเชื่อ แต่ขั้นตอนต่อไปนี้จะช่วยให้คุณประมาณการที่เหมาะสม: ลบราคาการออกกำลังกายของตัวเลือกหุ้นจากมูลค่าปัจจุบันของหุ้นเพื่อกำหนดค่าที่อยู่ภายในของตัวเลือก คูณราคาการใช้สิทธิของหุ้นให้เท่ากับ 25 เพื่อดูค่าประมาณเวลาห้าปี ลดจำนวนดังกล่าวตามสัดส่วนหากตัวเลือกนี้จะหมดอายุในเวลาไม่ถึง 5 ปี เพิ่มค่าภายในและค่าเวลาเพื่อให้ได้มูลค่ารวมของตัวเลือกหุ้น ตัวอย่าง: ตัวเลือกของคุณช่วยให้คุณสามารถซื้อหุ้นได้ 10 หุ้น หุ้นซื้อขายในปัจจุบันที่ 16 และตัวเลือกจะหมดอายุในสี่ปี มูลค่าที่แท้จริงคือ 6 ต่อหุ้น ค่าเวลาห้าปีจะเท่ากับ 2.50 (25 จากราคาใช้สิทธิ 10.00) แต่เราลดจำนวนดังกล่าวลงหนึ่งในห้าเนื่องจากตัวเลือกนี้จะหมดอายุภายในสี่ปี สำหรับตัวเลือกนี้ค่าที่แท้จริงคือ 6.00 ต่อหุ้นและค่าเวลาประมาณ 2.00 ต่อหุ้น มูลค่ารวมของตัวเลือก ณ จุดนี้คือประมาณ 8.00 บาทต่อหุ้น ตรวจสอบการทำงานของคุณ: ค่าเวลาของออปชันหุ้นอยู่ระหว่างศูนย์กับราคาการออกกำลังกายของตัวเลือกเสมอ หมายเลขที่อยู่นอกช่วงระบุว่ามีข้อผิดพลาด คุณอาจเคยชินสามารถที่จะทำคำนวณนี้ในหัวของคุณ แต่ง่ายสวยด้วยเครื่องคิดเลขและ thats มากกว่าที่เราสามารถพูดได้สำหรับสูตร Black-Scholes จำไว้ว่านี่อีกครั้งละเว้นค่าเพิ่มของความผันผวนสูงดังนั้นค่าทฤษฎีของตัวเลือกหุ้นอาจสูงกว่าตัวเลขที่คำนวณโดยใช้ขั้นตอนนี้ง่าย เงินปันผลจะลดมูลค่าของหุ้นเนื่องจากผู้ถือสิทธิไม่ได้รับเงินปันผลจนกว่าจะมีการใช้สิทธิและถือหุ้น หาก บริษัท ของคุณจ่ายเงินปันผลให้เหมาะสมเพื่อลดค่าที่คำนวณโดยวิธีทางลัดที่ได้อธิบายไว้ข้างต้น จำเป็นต้องมีเครื่องคิดเลขออนไลน์มีเครื่องคำนวณมูลค่าตัวเลือกหุ้นจำนวนมากบนอินเทอร์เน็ต บางคนไม่ดีเลย แต่บางคนก็เยี่ยมมากและฟรี ที่ชื่นชอบของฉันคือการให้บริการโดย IVolatility อ่านคำอธิบายของเราก่อนจากนั้นไปที่หน้านี้และค้นหาลิงก์ไปยังเครื่องคำนวณขั้นพื้นฐาน เริ่มต้นด้วยการป้อนสัญลักษณ์สำหรับหุ้นของ บริษัท ของคุณในกล่อง quotsymbol. quot ตัวอย่างเช่นถ้าคุณทำงานกับ Intel ให้ป้อน INTC ไม่สนใจกล่องสำหรับ quotstylequot เนื่องจากไม่สำคัญสำหรับตัวเลือกประเภทนี้ ช่องถัดไปคือสำหรับคำพูด quot และควรมีราคาล่าสุดสำหรับหุ้นของ บริษัท ของคุณ คุณสามารถปล่อยให้อยู่คนเดียวหรือเปลี่ยนหากต้องการดูค่าตัวเลือกเมื่อราคาหุ้นสูงหรือต่ำกว่า ช่องถัดไปมีไว้สำหรับ quotstrike ซึ่งหมายถึงราคาการใช้สิทธิของตัวเลือกหุ้นของคุณ ป้อนหมายเลขนั้นและข้ามวันที่กำหนดราคาบอกซ์เนื่องจากระบุเวลาที่คุณต้องการป้อนจำนวนวันที่จะหมดอายุแทน อย่ากังวลกับการคำนวณจำนวนวันที่แน่นอนเพียงแค่คิดปีหรือเป็นเดือนแล้วคูณด้วย 365 หรือ 30 กล่องต่อไปคือความผันผวนและหากคุณป้อนสัญลักษณ์หุ้นที่ดีจำนวนนั้นก็มีอยู่แล้ว วิธีที่น่าสนใจก็คือถ้าจำนวนไม่เกิน 30 หรือน้อยกว่าเพียงแค่ยอมรับและเดินต่อไป หากสูงกว่า 30 ปีคุณควรลดจำนวนลงเหลือ 30 ในกรณีส่วนใหญ่เนื่องจากตัวเลือกของคุณทำให้คุณเสี่ยงมาก คุณสามารถยอมรับหรือเปลี่ยนแปลงค่าที่เครื่องคำนวณเสนอสำหรับอัตราดอกเบี้ยและเงินปันผล โดยปกติแล้วไม่มีเหตุผลใดที่จะเปลี่ยนแปลงรายการเหล่านี้ กด quotcalculatequot และหลังจากผ่านไปสักครู่คุณจะเห็นมูลค่าของตัวเลือก (และอื่น ๆ อีกมากมายซึ่งจะเป็นภาษากรีกสำหรับคุณ) โปรดทราบว่าเครื่องคิดเลขนี้จะให้มูลค่ารวมของตัวเลือกหุ้นของคุณ ถ้าตัวเลือกของคุณคือ quotin moneyquot (หมายถึงหุ้นซื้อขายในราคาที่สูงกว่าราคาการใช้สิทธิของตัวเลือก) ส่วนหนึ่งของค่าเป็นมูลค่าที่แท้จริงและส่วนหนึ่งเป็นค่าเวลา ลบราคาการใช้สิทธิของตัวเลือกจากราคาซื้อขายหุ้นเพื่อให้ได้มูลค่าที่แท้จริง จากนั้นคุณสามารถลบค่าที่แท้จริงออกจากค่าโดยรวมเพื่อเรียนรู้ค่าเวลาของออปชันหุ้นของคุณวิธีการคำนวณค่าที่แท้จริงนักวิเคราะห์หลายคนเชื่อว่าราคาตลาดของหุ้นใดหุ้นหนึ่งไม่ได้เป็นตัวบ่งชี้ถึงมูลค่าที่แท้จริงของ บริษัท นักวิเคราะห์เหล่านี้ใช้ค่าที่แท้จริงเพื่อพิจารณาว่าราคาหุ้นประเมินธุรกิจไม่ถูกต้องหรือไม่ มีสูตรสี่สูตรที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการคำนวณ สูตรพิจารณาเงินสดและรายได้ที่เกิดจาก บริษัท และเงินปันผลที่จ่ายให้กับผู้ถือหุ้น ขั้นตอนการแก้ไขวิธีการหนึ่งในห้า: การทำความเข้าใจเกี่ยวกับพื้นฐานการลงทุนดูดูทางเลือกการลงทุนของคุณ ค่าที่แท้จริงถูกใช้ในการวัดมูลค่าที่แท้จริงของการลงทุนดังนั้นสิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจพื้นฐานของการลงทุน บริษัท มีสองวิธีในการระดมทุนเพื่อดำเนินธุรกิจ พวกเขาสามารถออกหุ้นหรือพันธบัตร บริษัท ออกหุ้นสามัญโดยการขายความเป็นเจ้าของในธุรกิจ เมื่อคุณซื้อหุ้นคุณเป็นเจ้าของ (ผู้ลงทุน) ในธุรกิจ หุ้นของคุณถือเป็นสัดส่วนการถือหุ้นเพียงเล็กน้อยใน บริษัท พันธบัตรหมายถึงหนี้สินของ บริษัท นักลงทุนที่ซื้อพันธบัตรถือเป็นเจ้าหนี้ธุรกิจ เจ้าของพันธบัตรได้รับดอกเบี้ยจากเงินลงทุนในตราสารหนี้โดยปกติจะเป็นปีละ 2 ครั้ง จำนวนเงินที่ลงทุนจะถูกส่งคืนให้กับผู้ลงทุนในวันที่ครบกำหนด 2 พิจารณาว่าธุรกิจจะทำกำไรได้อย่างไร ค่านิยมที่แท้จริงขึ้นอยู่กับความสามารถของธุรกิจในการสร้างกระแสเงินสดเข้าสู่ บริษัท และสร้างรายได้ เมื่อรายได้ของ บริษัท (หรือยอดขาย) สูงกว่าค่าใช้จ่าย บริษัท จะสร้างรายได้ 3 สำหรับการสนทนานี้คุณสามารถคิดรายได้และผลกำไรเป็นสิ่งเดียวกัน บริษัท ต้องใช้เงินสดเพื่อซื้อสินค้าคงคลังสร้างรายได้และโฆษณา การใช้จ่ายประเภทนั้นถือเป็นกระแสเงินสด เมื่อลูกค้าจ่ายค่าสินค้าหรือบริการธุรกิจจะมีกระแสเงินสดเข้า ความสามารถในการสร้างกระแสเงินสดเข้ามามากกว่าการไหลออกเป็นระยะ ๆ บ่งชี้ว่า บริษัท มีค่า 4 เลือกตัวเลือกการลงทุน นักลงทุนมีทางเลือกในการลงทุนมากมาย นักลงทุนพันธบัตรคาดหวังว่าจะมีรายได้ดอกเบี้ยบางส่วน นักลงทุนสต็อกมีความสนใจที่จะเห็นมูลค่าของหุ้นที่เพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปหรือในการรับส่วนแบ่งรายได้ในรูปของเงินปันผล สูตรค่าที่อยู่ภายในทำให้สมมติฐานเกี่ยวกับนักลงทุนที่ต้องการอัตราผลตอบแทนคุณสามารถคิดถึงผลตอบแทนนี้ได้เนื่องจากความคาดหวังต่ำสุดของนักลงทุน หากการลงทุนไม่สามารถตอบสนองความคาดหวังได้สันนิษฐานว่านักลงทุนจะไม่ลงทุน เข้าใจความหมาย รูปแบบส่วนลดเงินปันผล (DDM) พิจารณามูลค่าเงินปันผลที่จ่ายให้แก่ผู้ถือหุ้น รูปแบบนี้ยังเป็นปัจจัยในการคาดการณ์อัตราการเติบโตของเงินปันผล เงินปนผลรับลดเปนมูลคาปจจุบันโดยใชอัตราสวนลด ถ้าแบบจำลองส่วนลดเงินปันผลให้มูลค่าหุ้นในราคาที่สูงกว่าราคาตลาดปัจจุบันราคาหุ้นจะถือเป็นราคาที่ต่ำเกินไป สูตร DDM คือ (เงินปันผลต่อหุ้น) (อัตราคิดลดอัตราการเติบโตของเงินปันผล) 6 พิจารณาอัตราการเติบโตของเงินปันผล การจ่ายเงินปันผลคือการจ่ายเงินปันผลให้แก่ผู้ถือหุ้น หากรายได้ของ บริษัท คาดว่าจะเติบโตนักวิเคราะห์อาจคาดการณ์ว่าการจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นอาจเพิ่มขึ้น คุณควรสมมติอัตราการเติบโตสำหรับสูตร DDM 7 กล่าวเช่นว่า บริษัท ของคุณมีรายได้ปีละ 1,000,000 คุณตัดสินใจที่จะจ่ายเงิน 500,000 ให้แก่ผู้ถือหุ้นในรูปของเงินปันผล หาก บริษัท ของคุณมีหุ้นสามัญ 500,000 หุ้นคุณจะจ่ายเงินปันผล 1 หุ้นต่อหุ้นแต่ละหุ้น สมมติว่า บริษัท มีรายได้ 2,000,000 ในปีถัดไป บริษัท อาจตัดสินใจที่จะจ่ายเงินดอลล่าร์จำนวนมากขึ้นเป็นเงินปันผล - กล่าวคือ 1,000,000 หากจำนวนหุ้นสามัญยังคงเป็น 500,000 หุ้นแต่ละหุ้นจะได้รับเงินปันผล 2 หุ้น ใช้อัตราคิดลด อัตราคิดลดเป็นอัตราร้อยละที่ใช้ในการลดการชำระเงินในอนาคตเป็นสกุลเงินดอลลาร์ในปัจจุบัน การชำระเงินส่วนลดในวันนี้ช่วยให้นักวิเคราะห์สามารถทำแอปเปิ้ลเปรียบเทียบแอปเปิ้ลกับกระแสเงินสดจากช่วงเวลาต่างๆได้ 8 โปรดจำไว้ว่าสำหรับสูตรนี้อัตราคิดลดคืออัตราผลตอบแทนที่นักลงทุนต้องจ่ายให้ ควรคำนึงถึงความมั่นคงในการจ่ายเงินปันผล ตัวอย่างเช่นหากการจ่ายเงินปันผลเป็นไปอย่างผิดปกติอัตราคิดลดจะสูงกว่า สมมติว่าคุณคาดว่าจะได้รับการชำระเงิน 100 ครั้งภายในห้าปี สมมติว่าอัตราคิดลดในแต่ละปีเท่ากับ 3. 9 คุณสามารถใช้ตารางมูลค่าปัจจุบันเพื่อหาค่าปัจจุบันสำหรับ 100 ที่ได้รับใน 5 ปีโดยมีอัตราคิดลดจาก 3 ปัจจัยคือ. 86261 (ตารางอื่นหรือเครื่องคิดเลข อาจแตกต่างกันเล็กน้อยเนื่องจากการปัดเศษ) 10 มูลค่าปัจจุบันของการชำระเงินคือ (100 คูณด้วย. 86261 86.26) ป้อนข้อสมมติฐานของคุณลงในสูตร DDM สูตร DDM คือ (เงินปันผลต่อหุ้น) (อัตราคิดลดอัตราการเติบโตของเงินปันผล) เงินปันผลต่อหุ้นคือจำนวนเงินปันผลที่จ่ายสำหรับหุ้นแต่ละหุ้น สมมติให้จ่ายเงินปันผล 4 หุ้นต่อหุ้น อัตราคิดลดที่นักลงทุนต้องการอัตราผลตอบแทน สมมติว่ามีอัตราคิดลด 12 สมมติว่าอัตราการเติบโตของเงินปันผลในแต่ละปีคิดเป็นอัตราร้อยละ 4 สูตร DDM คือ (4 (12 - 4) 50) ถ้าราคาตลาดปัจจุบันของหุ้นมีมูลค่าต่ำกว่า 50 บาทต่อหุ้นสูตรดังกล่าวบ่งชี้ว่าราคาหุ้นมีการตีราคาต่ำเกินไป กล่าวอีกนัยหนึ่งมูลค่าที่แท้จริงของหุ้นสูงกว่าราคาหุ้นในปัจจุบัน ดูมูลค่าตามบัญชีต่อหุ้น มูลค่าตามบัญชีหมายถึงหนี้สินของ บริษัท นอกจากนี้ยังสามารถกำหนดเป็นส่วนของ บริษัท หาก บริษัท ขายสินทรัพย์ทั้งหมดและใช้เงินสดที่มีอยู่เพื่อชำระหนี้สินที่เหลือทั้งหมดเงินที่เหลือจะถือเป็นส่วนของผู้ถือหุ้น (มูลค่าตามบัญชี) 13 เข้าใจแนวความคิดเกี่ยวกับมูลค่าคงเหลือ บริษัท มีมูลค่าตามบัญชีเป็นจุดเริ่มต้น สูตรดังกล่าวจะเพิ่มรายได้ใหม่ (คาดว่าจะได้รับ) ซึ่ง บริษัท สร้างขึ้นจากอัตราผลตอบแทนที่ต้องการ คุณกำลังเพิ่มมูลค่าเพิ่มให้กับมูลค่าตามบัญชีที่มีอยู่ของหุ้น หาก บริษัท สามารถเติบโตกำไรได้เร็วกว่าที่กำหนด บริษัท จะมีค่ามากกว่า หากมูลค่าที่แท้จริงของการคำนวณมากกว่าราคาตลาดปัจจุบันหุ้นจะถูกตีราคาต่ำเกินไป เพิ่มในส่วนที่เหลือ สูตรสำหรับค่าที่เหลือมีสององค์ประกอบ เป็นมูลค่าตามบัญชีของส่วนของผู้ถือหุ้นบวกกับมูลค่าปัจจุบันของรายได้ที่เหลือในอนาคต 14 ตัวอย่างเช่นสมมติว่า บริษัท จะมีรายได้ 1.00 บาทต่อหุ้นตลอดไปและ บริษัท จ่ายเงินปันผลทั้งหมดนี้เป็นเงินปันผล 1.00 บาทต่อหุ้น ส่วนของผู้ถือหุ้นที่ลงทุน (มูลค่าตามบัญชี) เท่ากับ 6.00 บาทต่อหุ้น เนื่องจากรายได้และเงินปันผลจะชดเชยกันมูลค่าตามบัญชีของหุ้นในอนาคตจะอยู่ที่ 6.00 อัตราผลตอบแทนของผู้ถือหุ้น (หรือเปอร์เซ็นต์ของต้นทุน) เป็นร้อยละ 10 คำนวณหารายได้ประจำปีด้วยสูตร R I t E t r B t 1 E - rB ในกรณีที่ R I t รายได้ที่เหลือในงวดต่อไป r ต้องใช้อัตราผลตอบแทนต่อผู้ถือหุ้น E t กำไรสุทธิระหว่างงวด t หากรายได้สุทธิเท่ากับ 1.00 ต่อปีมูลค่าตามบัญชีเท่ากับ 6.00 และผลตอบแทนที่ต้องการคือร้อยละ 10 รายได้ประจำปีเท่ากับ 1.00 .10 (6.00) 1.00 .60.40 มูลค่าปัจจุบันของรายได้ที่เหลืออยู่ในอนาคตคือ RI tr .40 .10 4.00 r.40.104.00 มูลค่าที่แท้จริงเป็นมูลค่าตามบัญชีในปัจจุบันรวมถึงมูลค่าปัจจุบันของรายได้ที่เหลือในอนาคต สมการมีค่าเท่ากับ 6.00 4.00 10.00 ค่าที่แท้จริงคือ 10.00 วิธีที่ห้าห้า: การนำวิธีคิดลดกระแสเงินสดมาใช้แก้ไขเรียนรู้สูตร สูตรสำหรับวิธีคิดลดกระแสเงินสดคือ P V C F 1 (1 k) C F 2 (1 k) 2 (1k) CF (1k) T C F (k g) (1 k) n 1. 15 ค่า P V ปัจจุบัน C F i กระแสเงินสดในปี i k อัตราคิดลด T C F สมมติฐานอัตราการเติบโตของกระแสเงินสดในปีสุดท้ายของปลายปีเกินจำนวนปีในปีรวมถึงปีสุดท้าย เพื่อทำความเข้าใจสูตรคุณจำเป็นต้องเข้าใจกระแสเงินสดอิสระค่าใช้จ่ายทุนและต้นทุนถัวเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักของทุน พิจารณากระแสเงินสดอิสระ กระแสเงินสดอิสระหมายถึงกระแสเงินสดจากการดำเนินงานหักค่าใช้จ่ายด้านทุน กระแสเงินสดจากการดำเนินงานคือกระแสเงินสดที่ไหลเข้าและออกจากธุรกิจรายวันของคุณ ซึ่งรวมถึงการซื้อสินค้าคงคลังการจ่ายเงินเดือนและการเรียกเก็บเงินจากลูกค้า 16 รายจ่ายลงทุนหมายถึงการใช้จ่ายในสินทรัพย์ถาวรเช่นเครื่องจักรและอุปกรณ์ คิดเกี่ยวกับสินทรัพย์ที่คุณจะใช้ในธุรกิจของคุณในช่วงหลายปี บริษัท ที่ประสบความสำเร็จสามารถที่จะก่อให้เกิดเงินสดส่วนใหญ่จากการดำเนินงานได้ หากคุณผลิตและขายกางเกงยีนส์ denim เช่นการขายกางเกงยีนส์ควรเป็นแหล่งเงินหลักของคุณ หากคุณมีกระแสเงินสดฟรีคุณมีความยืดหยุ่นในการใช้จ่ายเงินสดในพื้นที่ที่สามารถเติบโตยอดขายและรายได้ของคุณได้ หากธุรกิจของคู่แข่งเปิดขายตัวอย่างเช่น บริษัท อาจใช้กระแสเงินสดอิสระในการซื้อกิจการและขยายกิจการ ค่าใช้จ่ายถัวเฉลี่ยถ่วงน้ำหนัก (Weighted Average Cost of Capital: WACC) ทุนหมายถึงเงินที่คุณเพิ่มเพื่อดำเนินธุรกิจของคุณ หากคุณออกหุ้นให้กับนักลงทุนพวกเขาคาดหวังว่าจะมีอัตราผลตอบแทนจากการลงทุนในหุ้นของพวกเขา นักลงทุนพันธบัตรต้องการอัตราดอกเบี้ยที่จ่ายจากการลงทุนในตราสารหนี้ 17 การออกพันธบัตร (หุ้นกู้) และหุ้น (ทุน) มาพร้อมกับต้นทุน เราอ้างถึงต้นทุนดังกล่าวว่าเป็นต้นทุนของเงินทุน หากผลกำไรที่คุณคาดว่าจะเกิดขึ้นในโครงการมากกว่าต้นทุนของเงินทุนก็จะทำให้เกิดความรู้สึกทางการเงินในการระดมทุนสำหรับโครงการ วิธีคิดลดกระแสเงินสดใช้ WACC ในสูตร สมมติฐานเกี่ยวกับกระแสเงินสดคิดลด (DCF) พิจารณาการประเมินมูลค่า Sun Microsystems ในปี 2555 โดยมีการซื้อขายที่ระดับ 3.25 แต่อัตราการเติบโตในระยะยาวประมาณร้อยละ 13 ซึ่งหมายความว่าหุ้นมีมูลค่าที่ 5.50 ทำให้ราคา 3.25 เป็นราคาที่ดีมาก 18 การเปลี่ยนแปลงของอัตราการเติบโตและอัตราดอกเบี้ยมีผลกระทบอย่างมากต่อการประเมินมูลค่า New Frontier Media (NOOF) NOOF raquo หัวข้อ (1) มูลค่าโดยรวมที่แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างราคาการใช้สิทธิกับมูลค่าของ New Frontier Media, Inc. หุ้น ณ ขณะที่มีการใช้สิทธิหรือ ณ สิ้นไตรมาสหากไม่ได้ใช้สิทธิ ข้อความที่ตัดตอนมานี้มาจาก NOOF 10-Q ที่ยื่น 9 ส. ค. 2550 (1) มูลค่ารวมที่แท้จริงหมายถึงความแตกต่างระหว่างราคาการใช้สิทธิกับมูลค่าของ New Frontier Media, Inc. ในขณะที่ใช้สิทธิหรือเมื่อสิ้นสุด ไตรมาสหากไม่ได้ใช้งาน เงินสดสุทธิจากการใช้สิทธิซื้อหุ้นมีจำนวน 0.2 ล้านบาทและ 0.5 ล้านบาทสำหรับไตรมาสสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2550 และ 2549 ตามลำดับ บริษัท ฯ ได้ออกหุ้นสามัญเพิ่มทุนใหม่เมื่อมีการใช้สิทธิในหุ้นดังกล่าว ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2550 มีจำนวน 0.5 ล้านและ 0.9 ล้านค่าใช้จ่ายในการชดเชยค่าสินไหมทดแทนที่ไม่เป็นที่รู้จักสำหรับเจ้าหน้าที่และเจ้าหน้าที่ที่ไม่เกี่ยวข้องตามลำดับซึ่งเกี่ยวข้องกับตัวเลือกหุ้นที่ได้รับตามแผนเพิ่มส่วนแบ่งรายได้ของ บริษัท ค่าชดเชยที่ไม่รับรู้สำหรับเจ้าหน้าที่และเจ้าหน้าที่ที่ไม่เป็นที่รู้จักคาดว่าจะรับรู้เป็นระยะเวลาเฉลี่ย 1.3 ปีและ 1.9 ปีตามลำดับ ส่วนเกินของผลประโยชน์ทางภาษีสำหรับไตรมาสสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2550 ที่จัดประเภทเป็นกิจกรรมจัดหาเงินเป็นสาระสำคัญ สำหรับไตรมาสสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2549 บริษัท ฯ ได้จัดให้มีการจัดเก็บภาษีเงินได้เกินกว่า 0.3 ล้านล้านบาทเป็นเงินทุนหมุนเวียน ข้อความที่ตัดตอนมานี้มาจาก NOOF DEF 14A ที่ยื่นในวันที่ 16 ก. ค. 2550 โดยมูลค่ารวมที่แท้จริงหมายถึงความแตกต่างระหว่างราคาการใช้สิทธิกับมูลค่าของ New Frontier Media, Inc. ในช่วงเวลาที่มีการใช้สิทธิหรือ ณ สิ้นปีหากไม่ได้ใช้งาน . มูลค่ารวมที่แท้จริงของตัวเลือกที่ใช้ในระหว่างปีสิ้นสุดวันที่ 31 มีนาคม 2549 และ 2548 มีมูลค่า 1.5 ล้านและ 6.1 ล้านบาทตามลำดับ ณ วันที่ 31 มีนาคม 2550 มีค่าใช้จ่ายในการชดเชยค่าสินไหมทดแทนที่ไม่เป็นที่รู้จักของพนักงานที่ไม่ใช่เจ้าหน้าที่เกี่ยวกับตัวเลือกหุ้นทั้งหมดที่ได้รับตามแผนสนับสนุนการจ่ายเงินปันผลของ บริษัท จำนวน 0.6 ล้านฉบับ คาดว่าจะได้รับรู้ต้นทุนชดเชยที่ไม่รับรู้เป็นระยะเวลา 1.5 ปีโดยเฉลี่ย ณ วันที่ 31 มีนาคม 2550 มีค่าใช้จ่ายในการชดเชยค่าสินไหมทดแทนที่ยังไม่รับรู้จำนวน 1.1 ล้านบาทสำหรับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับตัวเลือกหุ้นที่ได้รับตามแผนเพิ่มส่วนแบ่งรายได้ของ บริษัท คาดว่าจะได้รับรู้ต้นทุนชดเชยที่รับรู้เป็นระยะเวลาเฉลี่ย 2.2 ปี ข้อความที่ตัดตอนมานี้มาจาก NOOF 10-K ที่ยื่นคำร้อง 14 มิ.ย. 2550 มูลค่ารวมที่แท้จริงหมายถึงความแตกต่างระหว่างราคาการใช้สิทธิกับมูลค่าของ New Frontier Media, Inc. ในขณะที่ใช้สิทธิหรือเมื่อสิ้นปีหาก ไม่ได้ใช้สิทธิ มูลค่ารวมที่แท้จริงของตัวเลือกที่ใช้ในระหว่างปีสิ้นสุดวันที่ 31 มีนาคม 2549 และ 2548 มีมูลค่า 1.5 ล้านและ 6.1 ล้านบาทตามลำดับ ณ วันที่ 31 มีนาคม 2550 มีค่าใช้จ่ายในการชดเชยค่าสินไหมทดแทนที่ไม่เป็นที่รู้จักของพนักงานที่ไม่ใช่เจ้าหน้าที่เกี่ยวกับตัวเลือกหุ้นทั้งหมดที่ได้รับตามแผนการให้ความช่วยเหลือผู้ถือหุ้นของ บริษัท ณ วันที่ 31 มีนาคม 2550 ค่าใช้จ่ายในการชดเชยที่ยังไม่รับรู้คาดว่าจะรับรู้เป็นระยะเวลาเฉลี่ย 1.5 ปี ณ วันที่ 31 มีนาคม 2550 มีค่าใช้จ่ายในการชดเชยค่าสินไหมทดแทนที่ยังไม่รับรู้จำนวน 1.1 ล้านบาทสำหรับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับตัวเลือกหุ้นที่ได้รับตามแผนเพิ่มส่วนแบ่งรายได้ของ บริษัท คาดว่าจะได้รับรู้ต้นทุนชดเชยที่รับรู้เป็นระยะเวลาเฉลี่ย 2.2 ปี ข้อความที่ตัดตอนมานี้มาจาก NOOF 10-Q ที่ยื่นในวันที่ 7 ก. พ. 2550 โดยมูลค่ารวมภายในหมายถึงความแตกต่างระหว่างราคาการใช้สิทธิกับมูลค่าของ New Frontier Media, Inc. ในช่วงเวลาของการออกกำลังกายหรือเมื่อสิ้นไตรมาสถ้า ไม่ได้ใช้สิทธิ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 มีค่าใช้จ่ายในการชดเชยค่าสินไหมทดแทนที่ไม่เป็นที่รู้จักสำหรับพนักงานที่ไม่เป็นพนักงานที่เกี่ยวข้องกับสิทธิในการซื้อหุ้นตามโครงการส่งเสริมการลงทุนของ บริษัท จำนวน 0.6 ล้านฉบับ คาดว่าจะได้รับรู้ต้นทุนชดเชยที่รับรู้ในช่วงเวลาเฉลี่ย 1.53 ปี ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 มีค่าใช้จ่ายในการชดเชยค่าสินไหมทดแทนที่ยังไม่รับรู้จำนวน 1.1 ล้านบาทสำหรับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับตัวเลือกหุ้นที่ได้รับตามแผนเพิ่มส่วนแบ่งรายได้ของ บริษัท คาดว่าจะได้รับรู้ต้นทุนชดเชยที่รับรู้ในช่วงระยะเวลาเฉลี่ย 2.34 ปี ข้อความที่ตัดตอนมานี้มาจาก NOOF 10-Q ที่ยื่น 9 พ. ย. 2549 มูลค่ารวมที่แท้จริงหมายถึงความแตกต่างระหว่างราคาการใช้สิทธิกับมูลค่าของ New Frontier Media, Inc. ในช่วงเวลาของการออกกำลังกายหรือเมื่อสิ้นไตรมาสหาก ไม่ได้ใช้สิทธิ ณ วันที่ 30 กันยายน 2549 มีค่าใช้จ่ายที่ไม่สามารถรับรู้ได้ทั้งหมด 0.7 ล้านคนสำหรับเจ้าหน้าที่ที่ไม่เป็นพนักงานที่เกี่ยวข้องกับตัวเลือกหุ้นที่ได้รับตามแผนเพิ่มส่วนแบ่งรายได้ของ บริษัท คาดว่าจะได้รับรู้ต้นทุนชดเชยที่รับรู้เป็นระยะเวลาเฉลี่ย 1.82 ปี ณ วันที่ 30 กันยายน 2549 มีค่าใช้จ่ายในการชดเชยค่าสินไหมทดแทนที่ยังไม่รับรู้ทั้งหมด 1.3 ล้านบาทสำหรับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับตัวเลือกหุ้นที่ได้รับตามแผนเพิ่มส่วนแบ่งรายได้ของ บริษัท คาดว่าจะได้รับรู้ต้นทุนชดเชยที่รับรู้เป็นระยะเวลาเฉลี่ย 2.60 ปี ใหม่ FRONTIER MEDIA, INC. และ บริษัท ย่อยหมายเหตุประกอบงบการเงินรวม 151 (ต่อ) ข้อความที่ตัดตอนมานี้มาจาก NOOF 10-Q ที่ยื่น 8 ส. ค. 2549 มูลค่ารวมที่แท้จริงหมายถึงความแตกต่างระหว่างราคาการใช้สิทธิและมูลค่าของ New Frontier Media , Inc ในขณะที่ออกกำลังกายหรือ ณ สิ้นไตรมาสถ้าไม่ได้ใช้ ตารางต่อไปนี้สรุปข้อมูลเกี่ยวกับตัวเลือกหุ้น ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2549: